‘Eerlijk boeren duurt het langst…’

Rond 1970 logeerde ik wel eens bij een oom en tante die boerden in Friesland. Hun boerderij was van gemiddelde omvang voor een veeboer in die tijd. Eigenlijk best ruim bemeten wat betreft woonhuis, inpandige stallen, bovenverdieping, etc. Wat wel kleinschaliger was dan gemiddeld, dat was hun veestapel. Hij hield zo’n 16 koeien en één..

Lees verder

Van kolenboer en bioboer

Terwijl Rob Jetten als minister vertelde dat de resterende vier kolencentrales in Nederland voorlopig weer even op volle toeren draaien, zodat we komende winter niet zonder gas zitten te verkleumen bij een glaasje Jägermeister, zag hij wat zwart om z’n kin. Beduidend zwarter dan anders. Het bleef mij fascineren of hij zich net die ene..

Lees verder

Wek mijn zachtheid weer

Is het eenmaal juni geworden, dan is er geen houden meer aan. De belofte die de Lente vanaf haar prilste ontluiken mee droeg in haar boezem, is gebaard. Ineens is daar het felle Licht van de zomer, dat z’n eigen grondtoon kiest in zo’n andere dynamiek, dan de pasteltinten van het voorjaar. Dat nog wel..

Lees verder

Een verdieping van tweede Paasdag

Terwijl ik probeerde te vertoeven bij een gevoel van vrede dat Eerste Paasdag zo kan kenmerken, realiseerde ik me ineens dat we elk jaar opnieuw vieren hoe het menselijk lijden uiteindelijk wordt overstegen. Tenminste, voor wie de diepere essentie van het Paasverhaal nog tot de verbeelding spreekt. Eén keer per jaar is er dat schrille..

Lees verder

De inspiratie van Licht en Liefde

Wat lééfden we in dit land toe naar een lente van bevrijding, nadat er twee jaar lang was afgezien om onze gezondheid te behouden. Een pandemie omgeven met angst, gedwongen afstand, benauwende mondkapjes en andere klemmende beperkingen. Maar ook met veertig duizend doden. En met duizenden mensen die aan de gevolgen van covid-19 nog steeds..

Lees verder

De diepste vorm van menselijkheid

Als nooit tevoren zijn we momenteel getuige hoe groot de impact van het Kwaad dat ontspringt aan het brein van één mens, kan zijn op de hele wereld. Dagelijks trekken de beelden van afschuwelijke destructie, dood en verderf aan ons netvlies voorbij. En telkens opnieuw leidt het tot ontsteltenis, verbijstering en diepe afschuw. Wat we..

Lees verder

Dollemansrit op lemen voeten

De grap met een organisatie als Rusland is dat het ergens altijd een reus op lemen voeten is gebleven. Een valse reus, dat wel. Maar in essentie toch een lemen reus. Niet in staat om op ordentelijke wijze een op papier overzichtelijke oorlog te winnen. Een zenuwachtige reus ook. Altijd nerveus dat de Navo-landen op..

Lees verder

Een opwekkend beeld

Het is een puur hypothetische vraag. Maar toch eentje die we ons kunnen stellen, terwijl de intense beelden uit Oekraïne vers op ons netvlies staan. Al is het maar bij wijze van een klein gedachtenexperiment. Tijdens een oorlog in een ander land staan wijzelf, die nooit onder de wapenen hoeven, normaliter op veilige afstand en..

Lees verder

Een heldhaftig strijdplan

Onlangs kwam ik een markante man tegen die ik al een hele poos niet meer had gezien. En dus was er alle reden om eens even een praatje te maken. Ofschoon helemaal niet kalend, droeg hij de laatste jaren altijd een zwarte leren pet. Waardoor het ergens leek alsof hij tijdens de Koude Oorlog misschien..

Lees verder

Een liefdevolle constructie

“De constructie zoals wij die samen hebben, is voor mij echt het beste van twee werelden. Ik zou het voor geen goud willen missen….!” Ze keek me aan, alsof ze hoopte dat ik haar ontboezeming zou beamen met een soortgelijke bekentenis. Intussen nam ze voorzichtig nog een slokje van haar kruidenthee. Ik zag hoe haar..

Lees verder